Singapore ดีกว่าไทย....Think Again

แน่นอนครับ ที่ Singapore เรียนฟรี (ฟรีจริงๆ), เงินเดือนเยอะ, แหล่งช็อปปิ้งเพียบ, สวัสดิการหลายอย่างดี, บ้านเรือนสะอาดสะอ้าน และ LEGO ถูกกว่าไทย แต่...

1.ที่นี่ ประชาชนไม่มีสิทธิ์ในการครอบครอง เครื่องรับสัญญาณดาวเทียม/จานดาวเทียม หรือมีเคเบิ้ลทีวีแบบบ้านเรา เพราะทางรัฐ,บาลเขาควบคุมเอาไว้ แต่ช่องที่รัฐบาลส่งมาให้ดู ก็มี CNN กับ ESPN ด้วยนะ (แต่สำหรับผม มันจะอกแตกตายครับ ให้ดูแค่ไม่กี่ช่องเนี่ยนะ)

2.ถ้าคิดว่ารถยนต์เมืองไทยราคาแพงแล้ว ที่นี่เหรอครับ ภาษีรถยนต์นั้นสูงมโหราฬ เนื่องจากที่นี่ไม่มีโรงงานประกอบรถยนต์ รถยนต์ที่ขายอยู่ไม่ว่าจะยี่ห้อใด จึงต้องนำเข้าสภานเดียว แม้แต่รถยนต์ญี่ปุ่นคันเล็กๆระดับธรรมดาๆ ราคาก็ขึ้นไปถึงเฉียดล้าน จนทะลุหลักล้านบาทไทย และก็เป็นยี่ห้อและรุ่นที่มีวิ่งเกลือนกลาดในบ้านเรานี่แหล่ะ (และนำเข้าจากบ้านเรา) จะมีถูกหน่อยก็พวกรถที่จัดเข้าประเภท weekend car ที่จะใช้ป้ายทะเบียนสีแดง ราคารถยนต์และค่าต่อประกันก็ถูกกว่าระดับปกดติ 30% ขับได้เฉพาะวันหยุดเท่านั้น ถ้ามีเหตุฉุกเฉินจะนำมาขับในวันะรรมดาก็ได้ แล้วค่อยไปจ่ายภาษีเพิ่มเติมทีหลัง เพราะรภทุกคันจะมีหล่องสีดำติดตรงกระจก เป้นเหมือนเครื่องติดตามรถคันนั้น และข้อมูลการต่อทะเบียนกับข้อมูลอื่นๆที่เกี่ยวข้องและจำเป็น

3.และกฎหมายที่นี่ บังคับให้รถยนต์ทุกคันต้องทำประกันภัย ที่สำคัญ ค่าต่อประกันภับรถยนต์ต่อปีนั้น สูงถึง 50,000 บาทเลยหล่ะ

4.ยังไม่พอ การจะมีรถยนต์สักคัน ต้องมีหลักฐานยืนยันเรื่องการมีที่จอดรถเป็นของตัวเองด้วยนะ ไม่ใช่เหมือนบ้านเราที่จะไปจอดข้างทางตรงไหนก็ได้ คนรวยที่นั่นน่ะ มีรถยนต์มากสุดก็แค่ 2 คันเท่านั้น

5.อยากจะเลี้ยงหมาสักตัวงั้นเหรอครับ เห็นว่าขนาดแค่ลูกหมาชิวาว่าตัวเล็กๆ ราคาขึ้นไปแตะยัน 4,000 เหรียญแล้ว และต้องมีบ้านเป็นของตัวเองด้วยนะ แต่ที่นั่นเขาก็สนับสนุนให้เด็กๆเลี้ยงสัตว์เพื่อฝึกความรับผิดชอบ (คำบอกเล่าจาก คุณโจ ไกด์ทัวร์ของ trip นี้ เป็นคนสิงค์โปร์แต่พูดไทยได้ชัดมาก)

6.และที่นี่มีกฎหมายว่า บ้านและอาคารจะต้องทาสีทุกๆ 5 ปี บ้านเก่าเกิน 30 ปี ต้องรื้อทิ้ง

7.ที่นีจะมีที่อยู่อาศัยทั้งของรัฐบาลและเอกชน พวกที่มีรายได้เกินกว่ากำหนด จะมาทำตัวขี้งกด้วยการยังอยู่ในที่อยู่อาศัยของรัฐบาลไม่ได้ ต้องไปหาที่อยู่ของเอกชน ส่วนพวกรายได้ไม่ถึง จะไปทำตัวใฝ่สูงเกินศักดิ์ (และกำลังเงิน) อยู่ในที่อยู่อาศัยแพงๆของเอกชนก็ไม่ได้ แล้วที่อยู่อาศัยที่นี่ ถูกซะทีไหนหล่ะครับ คนส่วนใหญ่ที่อยู่คอนโดฯก็ถือว่าสุดยอดแล้ว ใครมีบ้านนี่ ถือว่าต้องรวยมากๆ

8.ลืมบอกไป ที่นี่น้ำมันเบนซิน ลิตรละ 60 บาท รายได้สูง แต่รายจ่ายก็สูงตาม

9.ถ้าคิดว่าสินค้าอย่างอื่นจะราคาถูกตาม LEGO นั้น ผมมีตัวอย่างเจ๋งๆจะให้ดูครับ

-Memory Stick ขนาด 8 GB เมืองไทยขาย 500 กว่าบาท ที่นี่ราคาพุ่งไป 600 กว่าๆ อาจะแตะ 700 บาท, Memory Stick ขนาด 8GB ของ Sony ราคาขายที่นี่สูงถึง 60 เหรียญสิงค์โปร์
-กล้อง Canon 5D เฉพาะตัว body นั้น ที่นี่ขาย 38,000 บาท ในขณะที่เมืองไทย ราคาแค่ 33,000 บาท
-เครื่องเล่นวีดีโอเกมก็เหมือนกันครับ ราคาไม่ต่างจะเมืองไทย ที่ Singapore เครื่อง Wii ขายในราคา 599 เหรียญสิงค์โปร์ คิดเป็นเงินไทนราวๆ 9,500 กว่าบาท ซึ่งเมืองไทยก็ขายในราคานี้ (แถมแปลงเครื่องเล่นข้ามโซนแล้วด้วย) เครื่องเกมอื่นๆอย่าง PS3, XBOX360 ก็ดูท่าจะพอๆกัน แต่ที่นี่แผนกเกมในห้างฯดูเป็นสัดส่วนและใหญ่ดีครับ
-พวกโทรศัพท์มือถือ ราคาไม่ต่างจากบ้านเรา
-เสื้อผ้าและกระเป๋าแบรนด์เนม มีแค่บางรายการที่ถูกกว่าในบ้านเรา แต่เห้นว่าพวกนาฬิกาข้อมือ มีคนในทัวร์พูกมาว่า แพงกว่าในไทย
-อาหารยิ่งไม่ต่องถามถึงครับ มื้อหนึ่งอย่างถูกสุดก็ราคาทะลุ 3 เหรียญสิงค์โปร์ขึ้นไป..น้ำอัดลมแบบกระป๋องที่นี่น ราคาถูกสุดก็กระป่องละ 1 เหรียญสิงค์โปร์ (แพงกว่าไทยเกือบเท่าตัว) ในร้านสะดวกซื้อ ราคาอาจะแตะ 1.8 หรือ 2 เหรียญสิงค์โปร์ แล้วราคาของน้ำอัดลมกระป๋องแต่ละยี่ห้อ ไม่เท่ากันซะงั้น ทั้งที่ความจุของกระป๋องก็เท่ากัน

แค่เรื่องรถยนต์กับจานดาวเทียม ก้ทำให้ผมคิดอย่างไม่ต้องลังเลเลยว่า อยู่เมืองไทยดีกว่า

หมายเหตุ

-ช่วงที่ผมไปเที่ยวนั้น 1 เหรียญสิงค์โปร์ เท่ากับราวๆ 24 บาทไทย
-ที่นี่ รถยนต์ยี่ห้อ Subaru ค่อนข้างได้รับความนิยม แม้ราคาขายจะแพงขึ้นหิ้งเหมือนรถยนต์ญี่ปุ่นยี่ห้ออื่นๆ
-Lucky Plaza ในย่าน Orchard บรรยากศเหมือน Pantip Plaza และ มาบุญครอง ในบ้านเราเป๊ะ
-Arcade Game ที่ห้างฯ Iluma บนถนน Queens (โรงแรมที่ผมพักอยู่ฝนย่านนี้) มีพื้นที่กว้างมาก 1 ใน 3 ของชั้นนั้นเต็มไปด้วยตู้เกมหลากแบบ ใหญ่โตโอ่อ่า สะอาดสะอ้าน คนรัก Arcade Game ต้องชอบแน่ๆ

ของที่ระลึกที่ผมได้กลับมา มี LEGO CITY จำนวน 3 ได้แก่ mini car, repair truck และ passenger plane 2 กล่องแรก ซื้อจากหางฯแถว Malay Street ซึ่งเดินข้ามทางเชื่อมต่อจาก Iluma ไปยังถนนอีกฟากหนึ่ง กล่องสุดท้ายไปสอยที่ Toy R'Us ในห้างฯ Paragon บนถนน Orchard
(69.99 เหรียญ ไม่ซื้อ..ก็บ้าแล้ว)

ไว้พ่อผมกลับจากอบรมการถ่ายภาพที่จังหวัดอยุธยาเมื่อไหร่ จะเอาภาพจตอเที่ยวมาให้ดูกัน เพราะภาพถ่ายตลอดการท่องเที่ยวทั้งหมดอยู่ในกล้อง Canon 450D และมือถือของพ่อผมซึ่งพ่อผมเอาไปด้วย

คุ้มค่าจริงๆ กับการไปเที่ยวครั้งนี้ เสียดาย ในโปรแกรมทัวร์ ไม่มี Singapore Flyer ชิงช้าสวรรค์ที่สูงที่สุดในโลก

แถมส่งท้าย update ราคา LEGO CITY ที่สิงค์โปร์ (SGD)

8398 (BBQ Stand) :6.90 (165.60 บาท)
7942 (4WD Fire Pick-Up Truck) :20.50 (492 บาท)
3178 (Sea Plane) :19.90 (477.6 บาท)
7637 (Farm) :152.90 (3669.6 บาท)
เพลทถนน :25.90 (621.6 บาท)
8401 (Sport Car) : 16.90 (405.6 บาท)
7744 (Police Headquarter) :199.90 (4797.6 บาท)
3180 (Tank Truck) : 39.90 (957.6 บาท)
7743 (Police Commander) :89.90 (2157.6 บาท)
7741 (Police Helicopter) :29.90 (717.6)
3182 (Airport) :189.90 (4557.6 บาท)
Tow Truck : 24.90 (597.6 บาท)

ดูเหมือนว่างานนี้ ใครบางคนใน Thaibrickclub ควรถอนคำพูดบางอย่างเกี่ยวกับเรื่องราคา LEGO ในไทยได้แล้วหล่ะ

เคเบิ้ลทีวี และ ทีวีผ่านดาวเทียม คือสิ่งที่วิเศษที่สุดของมวลมนุษย์

3 ปี ที่ครอบครับผมได้นำสิ่งที่เรียกว่า True Viisions เข้ามาในบ้าน และมันก็ไม่เคยให้ผมและครอบครัวต้องผิดดหวัง มีสารคดีเยี่มๆให้ดู หนังแบบรรยายไทย ฟุตบอลถ่ายทอดสดตั้งหลายคู่ รายการโชว์จากต่างประเทศหลายรายการที่มีสาระ ตอนเริ่มต้น เราใช้แค่ Knowledge จนเมื่อราวๆมีนาคม ปี 2009 พ่อผมก็ได้ไปเปลี่ยนเป็น Gold และขยายจุดรับชมเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งจุด จนตอนนี้ บ้านผมมีจุดรับชม 3 จุด และไม่เคยคิดที่จะไปยกเลิกการเป็นสมาชิกเลย

ก่อนหนานี้ครอบครัวก็ดูเคเบิ้ลทีวี ที่บริการโดยผู้ให้บริการเจ้าหนึ่งในจังหวัดที่ผมอยู่ ซึ่งก็ทำให้ผมพอใจได้ในระดับหนึ่ง แม้จะไม่แจ่มเท่า True Visions แต่ก็ดีกว่า free tv

อย่างน้อย การมีเคเบิ้ลทีวี หรือ โทรทัศน์ผ่านดาวเทียมอย่าง True Visions ก็ยังดี กว่าการดู free tv ที่มีแต่
-ข่าวจากผู้ประกาศข่าว ที่แทบจะไม่มีความเป็นกลาง แสดงอารมณืด้วยอคติส่วนตัว
-SMS ความคิดเห็นบ้าบอคอแตก ดูจากถ้อยคำที่ใช้แล้ว ไม่น่าเชื่อว่า นี่หรือคนมีการศึกษาเขาทำกัน
-ละครน้ำเน่าห่วยๆ
-และอีกสารพัดสิ่งที่ผมสุดที่จะทนกับมัน

free tv ห่วยแตก พอๆกับคนหลายคนที่ผมต้องคอยทนด้วยตอนเรียนอยู่ตั้งแต่ชั้นประถทยันมหาวิทยาลัย พอๆกับคนหัวโบราณบางคนที่ผมเคยยกมือไหว้ และอีกหลายคนที่เคยเข้ามาในชีวิตผมแบบ กวนteen

สวสัดี เคเบิ้ลทีวี แล โทรทัศน์ผ่านดาวเทียม หนึ่งในสิ่งที่ยอดเยี่ยมของมวลมนุษย์สร้างสรรมันขึ้นมา ความบัเทิงชั้นเยี่ยมส่งตรงถึงห้องนอนคุณตลอด 24 ชั่วโมง เมื่อเครียดกับอะไรก็ตาม รายการทีวีจากเครือข่ายผู้ให้บริการเหล่านี้นี่แหล่ะ ที่ทำให้ผมมีความสุขได้

สารคดีเยี่ยมๆ จาก History, National Geographic และช่อง True Explorer 3 (พร้อมพากย์ไทยให้ด้วย)
หนังบรรยายไทยแจ่มจาก HBO, cinemax, Star Moive (ที่ไม่มีทำเบลอในบางจุด ลาก่อนเซ็นเซอร์ เสียงพากย์ไทยแบบงี่เง่าและดูถูกภูมิปัญญาคนดู)
การตูนดีๆจากช่อง Spark และ Cartoon Network
และรายการโชว์จากต่างประเทศแจ่มๆทาง True X-Zyte

ส่วนพวกคอกีฬาลูกหนัง ลูกสักหลาด และกีฬาอื่นๆก็จุใจกับช่องกีฬาอีกมากมายที่เกินจะพรรณนาได้

ฉันรักเคเบิ้ลทีวี และ ทีวีผ่านดาวเทียม มากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ความบันเทิงชั้นเยี่ยมในบ้านคุณ

แต่ก้ยังไม่วาย มีไอ้คนบางจำพวก บอกว่าโทรทัศน์คือสิ่งที่แย่ การมีทีวีหลายร้อยช่องไว้ดูคือสิ่งไร้ประโยชน์ โดยเอาข้ออ้างเรื่องพฤติกรรมของเด็กจากทีวีมาเป็นเหตุผล และอีกสารพัดอย่างที่แสดงออกว่าเป็นพวกต่อต้านสิ่งเหล่านี้ ผมขอจองเวรและขออาฆาตแค้นพวกนี้ทุกคน แบบที่หลายๆคนในที่นี้มีต่อพวกนำจับลิขสิทะนั่นแหล่ะครับ

รวมถึงพวกที่ออกมาพูดแบบนี้ต่อวีดีโอเกม ผมก็ขอจงเกลียดจงชังด้วยเช่นกัน คนพวกนี้ก็พอๆกับ free tv นั่นแหล่ะ (ห่วยแตก งี่เง่า)

ขอลั่นวาจาไว้เลยว่า ถ้าผมมีลูกมีหลาน ผมยินดีที่จะให้พวกเขารับความบันเทิงจากเคเบิ้ลทีวีและทีวีผ่านดาวเทียม โดยไม่สนคำพูดของพวกสมาคมผู้ปกครองหรือใครกับหน่วยงานอะไรที่ออกมาพูดต่อต้านพวกนั้นเลย (และโลกความเป้นจริง มนก็ไม่ได้ต่างกันกับในทีวีหรอก)

ใช้ชีวิตอยุ่กับการดูทีวีผ่านดาวเทียม ดีกว่าต้องไปทนอยู่กับพวกงี่เง่า กวนteen หัวโบราณ แบบที่ผมเจอมา

ได้ระบายซะที เฮ้อ

สุดยอดกลโกงแห่งยุคดิจิตอล (สาระความรู้จากรายการ The Real Hustle ช่อง True X-Zyte)

1. ATM ปลอม

ใครๆอาจเคยได้ยินเรื่องพวกมิจฉาชีพแอบเอาอุปกรณ์แปลกๆไปติดตั้งไว้ตามตู้ ATM เพื่อขโมยข้อมูลบัตรของเหยื่อที่มาใช้บริการ แต่ครั้งนี้มาเหนือเมฆแบบสุดๆครับ ปลอมมันทั้ง ตู้ นั่นแหล่ะ

ด้วยการทำตู้ ATM ปลอมขึ้นมาเลย ทำสีสันเหมือนตู้ ATM แท้ๆทุกประการ ข้างในมีกลไกแบบตู้ ATM จริงๆ ปุ่มกดและจอภาพด้านนอกก็เช่นกัน โดยมิจฉาชีพจะนำตู้นี้ไปตั้งไว้ในย่านที่มีคนผ่านไปมาบ่อยๆ ตอนขนไปแน่นอนก็ดูเหมือนเป็นคนของธนาคารมาทำการติดตั้ง ในนั้นจะมีคนแอบซ่อนอยู่ พร้อมด้วย laptop หนึ่งเครื่องพิมพ์ตอบโต้กับเหยื่อที่มาหลงใช้บิรการ พร้อมทั้งเครื่องอ่านรหัสบัตรของเหยื่อ และมีกล้องเล็กๆซ่อนไว้จับภาพที่แป้นกดด้วย รอบๆตู้จพมีพรรคพวกคอยดุลาดเลากับส่งน้ำและอาหารให้พรรพวกในตู้ เมื่อเหยื่อมาใช้บริการ หลังจากสอดบัตรเข้าไปแล้วกดรหัส เครื่องก็จะบอกว่าไม่สามารถทำรายการได้ เหยื่อจากไป แต่มิจฉาชีพได้ข้อมูลในบัตรไปมูลค่าหลายหมื่นปอนด์ ในเวลาแค่ 2 ชั่วโมง กับเหยื่อ 25 ราย

2. Wi-Fi ปลอม

ตามโรงแรมใหญ่ๆในต่างประเทศ (ไม่รู้ในไทยมีหรือเปล่า) จะมีบริการ Wi-Fi แบบที่ผู้ใช้ต้องจ่ายเงินโดยจ่ายผ่านบัตรเครดิต ดดยกรอกรหัสและทำกระบวนการต่างๆผ่านหน้าจอ latop ของตัวเอง และวิธีนี้ก็เปิดช่องโหว่ให้มิจฉาชีพด้วยการตั้งเครือข่าย Wi-Fi ปลอมบริเวณนนั้น ตัวมิจฉาชีพที่มาพร้อมกับ laptop ก็ดูกลมกลืนเหมือนคนอื่นใน lobby ใน laptop นั้นก็จะปล่อยสัญญาณ Wi-Fi ออกมา บรรดา laptop ของแขกทที่มาใช้เครือข่ายแถวนั้น ก้จะจับสัญญาณที่แรงและใกล้ที่สุด ซึ่งก็คือจาก latop ของมิจฉาชีพ และหลงคิดว่านั่นคือเครือข่ายที่ไว้ใจได้ซึ่งบริการโดยโรงแรม เมื่อเหยื่อตัดสินใจ log-in เข้าใช้โดยจ่ายเงินผ่านรหัสบัตรเครดิต ข้อมูลบัตรเครดิตของเหยื่อก็ถูกขโมยไปเรียบร้อยแล้ว

3. สมัครงานปลอมๆ

นี่ก็เป็นอีกหนึ่งวิธีการโจรกรรมข้อมูลส่วนบุคคลของกลุ่มมิจฉาชีพที่ดูแนบเนียนอีกวิธีหนึ่ง โดยการเปิดบริษัทลักษณะคล้ายเป็นนายหน้าจัดหางาน โดยเช่าพื้นที่ในตึกสำนักงานสักแห่ง แล้วเมื่อมีคนหลงเข้ามาตามประกาศสมัครงาน ก็จะพบกับกลุ่มมิจฉาชีพที่แต่งตัวดูน่าเชื่อถือ ลักษณะภายในตัวสำนักงานที่ดูดี โดยเหยื่อจะถูกให้กรอกข้อมูลส่วนตัวในคอมพิวเตอร์ที่เตรียมไว้ให้ในอีกห้องหนึ่ง ดดยพวกมิจฉาชีพก็จะอยู่อีกห้องเพื่อคอยดุข้อมูลที่เหยื่อกรอกผ่านทางคอมพิวเตอร์ของตนที่เชื่อมต่อกันไว้อยู่ ข้อมูลที่กรอกไปนั้นมีแม้กระทั่งเลขที่บัญชีธนาคาร รหัสประกันสังคม และอื่นๆอีกมาก

4. เคาเตอร์คิดเงินปลอม
อีกกลโกงที่สุดเสี่ยงและใจกล้ามากๆถึงจะทำได้ โดยมักจะเกิดในห้างฯใหญ่ๆ ตามช่วงเทศกาลที่มีการจับจ่ายอย่างวุ่นวาย (เช่น คริสมาสต์ วันขอบคุณพระเจ้า) ซึ่งมักจะมีเรื่องพนักงานดุแลไม่ทั่วถึง ก็เลยเปิดช่องโหว่ให้เกิดกลโกงนี้ขึ้นจากเหล่ามิจฉาชีพ โดยพวกเคาจะเลือกสักมุมในห้างฯที่ไม่มีพนักงานหรือเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมาดูแล (เพราะมัวแต่ไปอยู่ในจุดอื่น อันเป็นปัญหาในช่วงเทศกาล ห้างฯในมืองไทยก็เป็นเหมือนกัน พอช่วงเทศกาลที่มีการซื้อของเยอะๆ พนักงานก็วุ่นวายและดูแลไม่ทั่วถึง) มิจฉาชีพกลุ่มนี้จะมาพร้อมกับกระเป๋าใบใหญ่ ที่ข้างในมี เครื่องคิดเงินแบบที่ทางห้างฯใช้ จัดการตั้งเครื่องบนเคาเตอร์สักแห่ง และแน่อน มันพร้อมทำการหลอกดูดเงินจากเหยื่อแล้ว ด้วยความวุ่นวายช่วงหน้าเทศกาล เหยื่อก็เข้ามาใช้บริการโดยไม่รู้ตัว มิจฉาชีพก็ได้เงินไปฟรีๆอื้อซ่า ระหว่างนี้ก็จะมีพรรคพวกคอยดูลาดเลา เหยื่อรายไหนที่ใช้วิจ่ายด้วยบัตรเงินสดหรือบัตรเครดิตนั้น ก้แน่นอนว่าถูกขโมบข้อมูลในบัตรไปแล้ว (มิจฉาชีพก็จะบอกว่าเครื่องมีปัญหาหลังทำการรูดบัตรกับตัวเครื่องคิดเงิน) เหยื่อที่หิ้วของออกไปก้เสี่ยงโดนจับเพราะคิดว่าขโมยในห้างฯของได้ เพราะมันไม่ใช่การจ่ายเงินจริงๆ

กลโกงของมิจฉาชีพตามห้างฯช่วงเทศกาล ยังมีอีกรูปแบบคือ บริการห่อของฟรี โดยทำเป็นสุ้มเล็กๆที่ลูกค้าไม่เห็นตอนห่อของ แน่นอนว่าของข้างในก็ถูกสับเปลี่ยน กว่าเหยื่อจะรู้ตัวก็สายเสียแล้ว

5. คิดสักนิด ก่อนทิ้งเอกสารบางชิ้น

เพราะมันอาจมีข้อมูลสำคัญของคุณอยู่ในนั้นที่คุณำม่คิดว่าพวกมิจฉาชีพจะเอาไปใช้ทำอะไรได้ พวกใบเสร็จต่างๆด้วย ถ้าคุณทิ้งโดยไม่ทำลายมันอย่างดี พวกมิจฉาชีพก้จะไปคุ้ยมันจากถังขยะได้ และข้อมูลสำคัญพวกนี้ วพกมิจฉาชีพสามารถนำไปใช้แอบอ้างเพื่อทำบัตรเครดิต เช่าซื้อรถยนต์ และอื่นๆได้สบาย

ใครเคยดูรายการที่ผมดูก็อาจจะนึกออก รวมถึงกลโกงเรื่องอื่นๆที่สุดทึ่งและแนบเนียน มันอาจะเป็นเรื่องของเมืองนอกเมืองนาเขา แต่การต้มตุ๋นหลอกลวงมันมีพรมแดนซะที่ไหนหล่ะครับ

สารพัดเรื่อง ตอแหล ที่มากับ forward mail

ถ้าได้รับ forward mail เกี่ยวกับเรื่องต่อไปนี้ มันเป็นเรื่อง "ตอแหล" ครับ

1. เมื่อคุณโดนจี้ที่ตู้เอทีเอ็ม โดยบังคับให้กดเงิน ให้กดรหัสเอทีเอ็มย้อนหลัง แล้วกด ตกลง ระบบจะทกการแจ้งธนาคารว่าลูกค้ามีปัญหาที่ตู้นั้น และระบบจะทำการเรียกตำรวจโดยอัตโนมัติให้มายังที่เกิดเหตุในทันที

อีก3เรื่อง ตอแหล ที่เกี่ยวกับมือถือ

2. ถ้ารถคุณใช้กุญแจรีโมต หรือมีกันขโมยแบบรีโมต แล้วเดิดลืมกุญแจหรือตัวรีโมตไว้ในรถ หรือทำมันหาย ให้ใช้มือิถือโทรไปหาคนที่บ้านที่เก็บรีโมตสำรองไว้ ให้คนๆนั้นนำรีโมตมาจ่อที่หูโทรศัพท์ และเราก็นำมือถือของเราจ่อที่ข้างประตูหรือใกล้จุดรับสัญญาณรีโมต แล้วให้ทางนั้นกดรีโมตเพื่อเปิดรถ สัญญาณจากรีโมตจะส่งผ่านมือถือมาแล้วเปิดประตูรถได้

3.เมื่อแบ็ตเตอรี่มือถือคุณหมด ให้กด *3370# แล้วโทรออก เครื่องจะเรียกพลังสำรองออกมาใช้ในกรณีที่คุณต้องการโทรฉุกเฉิน

4.หลังเหตุระเบิดที่ลอนดอน ปี2005 คุณสามารถใช้มือถือของคุณโทรไปยังหมายเลขของศูนย์ฉุกเฉิน 112 ได้จากทุกแห่งทั่วโลก แม้ตัวเรื่องจะอยู่นอกพื้นที่บริการก็ตาม เพราะหมายเลขฉุกเฉินนี้ บริการเฉพาะในเขตยุโรปเท่านั้นครับ

ได้ดูมาจากรายการ america most want ช่อง true explore 3 ที่พูดถึงเรื่อง ข้อมูลต่างๆผ่านอีเมลที่ดูเหมือนเป็นข้อมูลที่มีประโยชน์ในกรณีฉุกเฉินแต่แท้จริงมันไม่ใช่ และทางรายการก็ได้ทดลองให้เห็นกับตาว่าวิธีการเหล่านั้นไม่จริง ผมเคยเห็นอีเมลเรื่องเปิดรีโมตกันขโมยรถผ่านมือถือมาแล้วเช่นกัน

และมีอกหลายเรื่องที่หลายคนในนี้คงเคยอ่านเคยเจอผ่านเมล ซึงผมได้ดูจากรายการทีวีที่เกี่ยวกับการค้นหาความจริงเพื่อพิสูจน์เรื่องเล่าเหล่านี้ และต่อไปนี้ก็เป็นเรื่องที่หลายคนคงเคยเจอผ่าน forward mail และพิสูจน์มาแล้วว่า ตอแหล เช่นกัน

-แก๊งค์ที่หลอกมอมยานักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ จนสลบแล้วผ่าตัดขโมยไตนักท่องเที่ยคนนั้นไปขายในตลาดมืด และทิ้งให้นอนแช่อ่างอาบน้ำที่เต็มไปด้วยน้ำแข็งในห้องพักโรงแรม เรื่องนี้ก็ไม่จริง เพราะการเปลี่ยนถ่ายอวัยวะ กร๊ปเลือดของตัวคนรับและเจ้าของจะต้องตรงกันและมีรายละเอียดปลีกย่อยทางการแพทย์พอสมควร จะอยู่ๆก็เอาไตอีกคนมาใส่ให้อีกคนเหมือนเอา RAM จากคอมฯอีกตัวไปใส่คอมอีกตัวไม่ได้ และเรื่องเล่านี้ก็มีการปรับเปลี่ยนหลายเวอร์ชั่น บางทีก็เริ่มว่า ผู้ชายไปหิ้วอีตัวจากข้างถนนแล้วพาเข้าโรงแรม และเจอเรื่องแบบเดียวกัน

-คนที่แอบอยู่ใต้ท้องรถแล้วคอยเชือดข้อเท้าของเหยื่อเพื่อฆ่าชิงทรัพย์ หรือฆ่าแล้วเอาอวัยวะไปขายในตลาดมืด รวมถึงเรื่อง ฆาตรกรหลังเบาะรถของผู้หญิง ที่ปรับเปลี่ยนหลายเวอร์ชั่น บ้างก็บอกว่า ผุ้หญิงคนหนึ่งขับรถไปเติมน้ำมัน แต่สักพักอยู่ๆพนักงานปั๊มก็มาเรียกให้ลงจากรถแล้วบอกว่าบัตรเครดิตที่คุณจ่ายมีปัญหา ให้เข้าไปในออฟฟิศเพื่อคุยโทรศัพท์กับบริษัทบัตรเครดิต พอลงจากรถแล้สวเข้าไป พนักงานปั๊มก็คว้าตัวผุ้หญิงแล้วชี้ให้ดูที่เบาะหลังรถ พบว่ามีคนแปลกหน้านั่งอยู่ ผู้หญิงคนนั้นตกใจมาก คนพวกนั้นเป็นแก๊งค์ที่ฆ่าคนเพื่อเอาอวัยวะไปขายในลาดมืด เรื่องเล่าประเภทแก๊งค์ที่ฆ่าคนเพื่อเอาอวัยวะไปขายนตลาดมืด โดยวิธีการแอบเพื่อจู่โจมเหยื่ออย่างไม่คาดคิดมีเยอะมาก โดยเพาะเรื่องเล่าผ่านทาง forward mail ซึ่งไม่เคยเกิดขึ้นจริง

-หรือเรื่องเล่าประเภท นักกอล์ฟถูกจระเข้ฆ่าแล้วกินหายไปทั้งตัว ในสนามกอล์ฟที่มีบังเกอร์น้ำและมักมีจระเข้อาศัยอยู่บางครั้ง สนามกอล์ฟที่มีบังเกอร์น้ำบางแห่งมีจระเข้จริงๆแถวบังเกอร์นั้น แต่ไม่เคยมีรายงานว่ามีนักกอล์ฟถูกจระเข้กินทั้งตัวหรือทำร้ายจนตายแม้ตแน้อย เรื่องนี้ถูกforwardผ่านเมลมาหลายปีแล้ว

-หรือเรื่อง หญิงแก่ที่พาหมาไปอาบน้ำ แล้วอบแห้งในเตาไมโครเวฟด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการ จนหมาตาย นี่ก็อีกเรื่องโกหกระดับคลาสสิคอีกเรื่องเช่นกันที่ถูกเล่ากันมาตั้งแต่เตาไมโครเวฟเริ่มราคาถูกพอที่คนทั่วไปจะหาซื้อมาใช้กันได้ บางเรื่องก็เปลี่ยนไปเป็นแมว หนูแฮมสเตอร์ก็มี

-กับเรื่อง ฆาตรกรไฟสูง(high-beam killer) ที่มักจะขับรถแล้วดับไฟหน้าตอนกลางคืน แล้วพอใครเปิดไฟสูงเตือน มันจะหักรถกลับมาไล่ตามฆ่าคุณ ด้วยจุดประสงค์ที่เปลี่ยนไปหลายเวอร์ชั่น

ผมเจอforward mailเรื่องประหลาดๆเยอะมาก บางอันดูแล้วถ้ามันเป็นจริงๆ คงเป็นข่าวดังระดับประเทศไปแล้ว บางทีภาพกระกอบที่เป็นไฟล์แนบก็ดูเหมือนใช้ photoshop ทำเอา กับเมลประเภทพบแมลงสาบในแก้วน้ำโรงหนังชื่อดัง ผลิตภัณฑ์พวกของใช้ใกล้ตัวที่มีปัญหารุนแรง หรือเมลประจานร้านอาหารหรือร้านค้าที่บริการด้วยคำพูดและกริยาแบบนักเลง บางอันก็ได้แต่อ่านแล้วถามว่า ทำไมมันไม่เป็นข่าวบนหน้าหนังสือพิมพ์ และบางทีก็อาจจะเป็นฝีมือของพนักงานระดับลูกกระจ๊อกของร้านค้าหรือบริษัทคู๋แข่ง หรือเรื่องรถมีปัญหาก็อาจจะมาจากคนที่เคยถูกยึดรถไปเพราะไม่มีเงินผอน แล้วมาทำforward mailว่ารถนั้นมีปัญหานู่นนี่ด้วยควมแค้น นี่ยังไม่รวมพวกอีเมลลูกโซ่จากสารพัดพระครูกับโฆษณาหลอกลวงต่างๆอีกนะ ต้องคอยลบกันไม่หวาดไม่ไหวเลยมีมากันแทบทุกวัน

เรื่องคลื่นยักษ์ถล่มสมุทรปราการ และเขื่อนศรีนครินทร์แตก ก็ยอดฮิตไม่แพ้กัน

ไอ้พวกที่มาขอเงินเด็กป่วย นั้นก็ไม่จริง Hotmail จะเก็บตังยิ่งแล้วใหญ่

แล้วเรื่องนี้ก็น่าจะมีเค้าว่า ตอแหล เรื่อง british airways เหยียดผิว โดยให้ผู้หญิงผิวขาวซึ่งย้ายจากชั้นประหยัดไปนั่งชั้น first class เพราะเธอบอกว่าคนข้างๆเป็นคนผิวดำ แอร์โฮสเตทและกัปตันก็อนุญาติเป็นกรณีพิเศษ...มันเป็นอีเมลภาอังกฤษแล้วแปลเป็นไทยอีกที ....หวังว่าคงไม่ใช่อดีตลูกจากของสายการบินนี้ที่ถูกไล่ออกเพราะทำผิดเอง หรือผุ้โดยสารที่ถูกสายการบินนี้ไม่ให้ขึ้นเครื่องเพราะไอ้ตัวผู้โดยสารเองไปก่อเรื่องอาละวาด..หรือเป็นการส่งมาจากพนักงานระดับลูกกระจ๊อกของสายการบินคู่แข่ง...กลัวแต่จะเป็นอย่างงี้เอานะสิครับ เพราะผมดูรายการข่าวสารจากต่างประเทศทางช่อง true x-zyte บ่อยๆอย่างพวก inside edition ถ้าเป็นจริงป่านนี้ดังจนออกรายการนี้หรือข่าวต่างประเทศของไทยไปนานแล้วครับ...

เรื่องดังสุดในรอบปีที่แล้วก็ ภาพสุดท้ายใน cabin โดยสารของ Airfrance เที่ยวบินที่ 447 ที่พิสูจน์แล้วว่ามาจากซีรี่ย์ฝรั่งเรื่อง Lost, แล้วก็เรื่องภัยสุภาพที่ว่า น้ำอัดลมใช้ล้างห้องน้ำได้ นี่ก็ตอแหลเช่นกัน ลองเอาไปล้างดูสิ พื้นเหนียวแน่ๆ

พวกนี้ว่างมากหรือไงถึงได้เที่ยวชอบปล่อยข่าวพวกนี้ไปทั่วโลกออนไลน์

Electric Dream รายการช่อง History ที่คนที่ที่บ้านติด True Visons ควรดู

Electric Dream เป็นซี่รี่ย์รายการโทรทัศน์แนว reality show ของทางสถานีโทรทัศน์ BBC ของอังกฤษ ร่วมกับ Open University เริ่มออกอากาศที่อังกฤษเมื่อเดือนกันยายน 2009 แต่เพิ่งเข้ามาฉายในไทยเมื่อ มกราคม 2010 ตอนนี้เอาฉาย re-run อีกครั้ง เวลา 23.00น. ของทุกวันพฤหัสบดี

โดยอาสาสมัครคือ ครอบครัวยุคใหม่แห่งปี 2009 ประกอบด้วย พ่อ แม่ และลูกๆอีก4คน ที่ใช้ชีวิตแบบคนยุคใหม่ทั่วไป ที่มีคอมพิวเตอร์พร้อมอินเตอร์เน็ตความเร็วสูง โทรศัพท์มือถือ ดูโทรทัศน์จากรายการผ่านดาวเทียม ฟังเพลงด้วย iPod อยู่ในบ้านแบบห้องชุดที่เต็มไปด้วยข้าวของเครื่องใช้ที่ทันสมัย

พวกเขาทั้งหมดจะต้องย้อนกลับไปจำลองการใช้ชีวิตในช่วงยุค 70s, 80s, 90s โดยวัตถุประสงค์ของรายการนี้คือการศึกษาเรื่องผลกระทบต่อครอบครัวจากการเปลี่ยแปลงทางเทคโนโลยี ในหลายๆด้านอย่างในเรื่องของมุมมองทางความคิดและการปฎิสัมพันทางสังคม (ที่แม้จะเป็นเรื่องของฝรั่งมังค่า แต่ผมว่าก็น่าจะใช้เป็นบรรทัดฐานเทียบกับสังคมไทยหรือในประเทศอื่นๆได้) เวลา1วันที่ผ่านไป เท่ากับ1ปีในแต่ละยุค โดยทั้งครอบครัวนี้ จะต้องตัดขาดจากเทคโนโลยีที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน โดยมีใช้ได้แค่เทคโนโลยีตามยุคสมัยของช่วงนั้น (เช่น เครื่องเล่นวีดีโอ ในปี 1981 และ home computer ในปี 1983) แม้แต่สไตลืการตกแต่งบ้าน เฟอร์นิเจอร์ เสื้อผ้า รวมถึงรถยนต์ ก็ถูกเปลี่ยนเป็นของยุคนั้นด้วย

แต่ไม่ได้เหมือนกับรายการ reality ทั่วไป ทุกคนในครอบครัวยังคงปฎิบัติหน้าที่ตามปกติ พ่อไปทำงาน เด็กๆไปโรงเรียน มีเพื่อนๆมาเยี่ยม รวมถึง dinner parties

โดยมีทีมงานทางเทคนิคคอยช่วยในการจัดหาเทคโนโลยีแนว retro ตามแต่ละยุคสมัยและทำให้มันใช้งานได้ และส่งมันให้กับครอบครัวนี้ตามแต่ละช่วงเวลาของปี ประกอบด้วย Gia Milinoxich นักเขียนด้านเทคโนโลยีและมีประสบการณ์ด้านคอมพิวเตอร์มายาวนาน, Tom Wrigglesworth นักแสดงตลกและผู้หลงใหลในเทคโนโลยี เกี่ยวกับอุปกรณ์ด้านการสื่อสารและ audi-visual , และ Dr.Ben Highmore นักสังคมวิทยาผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยีภายในบ้าน 3คนผู้เป็นเสมือน call center ของครอบครัวนี้ตลอดช่วงรายการ เมื่อยามที่ครอบครัวนี้สงสัยเรื่องใด หรืออุปกรณไฟฟ้าสักชิ้นเกิดเสียขึ้นมา

และในแต่ละยุค พวกเขาจะต้องทำสิ่งเป็นเสมือน quest ก่อนจบยุค ในลักษณะของการจัดปาร์ตี้แล้วชวนเพื่อนบ้านมาร่วม โดยเป็นปาร์ตี้ที่แสดงถึงเทคโนโลยีต่างๆในยุคนั้นที่พกวเขาได้สัมผัสในรายการ อย่างตอนช่วงยุค 70s ก็ต้องใช้กล้อง 35มม. ทำภาพสไลด์ฉายให้เพื่อนที่มาร่วมปาร์ตี้ดู พร้อมทั้งทำอัลบั้มรวมเพลงจากเครื่อง music center ในยุค80 ก็ได้ทำมิวสิควีดีดอสไตล์ home made ด้วยกล้องวีดีโอขนาดเทอะทะ ใส่เพลงประกอบด้วยเพลงป๊อบในยุคนั้นกับบบรเลงเพลงจาก keyboard และในยุค 90s ก็ได้จัด millennium party จำลองปาร์ตี้ปีใหม่ตอนช่วงเข้าปี 2000

ระหว่างช่วงเวลาในแต่ละยุคสมัยยั้น รายการโทรทัศน์ที่ดู ก็เป็นรายการของยุคสมัยเวลานั้นด้วย รวมถึงรายการข่าวและเหตุการณ์ต่างๆ เช่น การประท้วงหยุดงานและตัดไฟฟ้าในช่วงยุค 70s เหมือนเป้นการได้เรียนประวัติศาสตร์ของบ้านเมืองเขาไปในตัว หรือแม้แต่ตอนยุค 90s ที่ทางเทคนิคต่อ internet มาให้ครอบครังนี้ได้ใช้ ก็ปรับความเร็วให้มันช้าลงเท่ากับของในยุคสมัยนั้น รวมถึงเว็บไซต์ที่มีให้เข้าใช้ได้ ก็เป็นของยุคนั้นด้วย

ผมได้ดูรายการนี้ตั้งแต่ตอนมันมาฉายครั้งแรกแล้ว แต่ดูอีกก็ยังสนุกอยู่ สิ่งที่ผมชอบรายการนี้ก็คือ นอกจากได้เห็นเทคโนโลยีแนว retro แล้ว ยังได้เห็นถึงสิ่งที่ทางรายการนำเสนออย่างแท้จริง คือผลกระทบจากการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีต่อคนในครอบครัว จากคำพูดของพ่อแม่และลูกๆที่รู้สึกต่อสิ่งที่ผ่านเข้ามาในแต่ละวัน อย่างเช่น

ตอนช่วงเริ่มรายการ Georgie ผู้เป็นแม่ พุดออกมาว่า “ฉันว่ามันเป้นสิ่งที่ดีในยุค 70s ที่ทุกคนมาทานอาหารร่วมกัน ทำกิจกรรมต่างๆร่วมกัน ดูโทรทัศน์ร่วมกันที่ห้องรับแขก มากกว่าแต่ก่อน”

ตอนช่วงยุค 70s ทุกคนในครอบครัวได้รับจักรยานทรงช็อปเปอร์จากทีมเทคนิค Hamish หนึ่งในลูกทั้ง4ของครอบครัวได้ขี่จักรยานออกไปในเมืองโดยไม่ขออนุญาตและกลับบ้านมาตอน 19.30น. เลยโดนผุ้เป้นแม่ลงโทษให้อยุ่แต่ในห้องไม่ให้กินอาหารเย็น หนึ่งในประโยคของผู้เป็นแม่ที่ผมจำได้คือ “ถ้าเป็นปี 2009 ฉันคงไม่ลงโทษลูกด้วยการไล่เขาขึ้นไปบนห้องแน่ๆเพราะบนนั้นเขามีทั้งคอมพิวเตอร์ วีดีโอเกม โทรทัศน์”

ตอนช่วงยุค 90s ที่ทีมเทคนิคส่ง จานดาวเทียมพร้อมเครื่องรับสัญญาณมาให้ หนึ่งในคำพูดของผู้เป็นแม่ที่พูดออกมาคือ “ไม่รู้สินะ ฉันว่าการติดมันไว้หน้าบ้าน มันเหมือนกับสัญลักษณ์ที่บอกให้คนผ่านไปผ่านมารู้ว่า ฉันเป้นพวกติดทีวีขนาดหนัก” เป็นทัศนิคติอีกมุมมองต่อจานดาวเทียมที่แปลกมาก

และเหตุผลที่ทำไมผมถึงเอามาแนะนำว่า ทำไมทุกคนในที่นี้ ที่ที่บ้านติด True Visions น่าจะกดไปดู แน่นอนครับว่า ถ้ามันมีเครื่องใช้ไฟฟ้าแนว retro อย่างเครื่องเล่นจานเสียง โทรทัศน์ขาวดำ คอมพิวเตอร์ laptop ยุคบุกเบิก อยู่ด้วยแล้ว เครื่องเล่นวีดีโอเกมยุคเก่า ก็ต้องมีมาให้เห็นด้วยเช่นกัน มีมาเยอะเลยครับ เครื่อง Pong ก็มี home computer ยุคเก่าๆก็เช่นกัน

และนับถือทีมเทคนิคของรายการนี้จริงๆครับ ทั้งเรื่องการหาข้าวของเครื่องใช้ต่างๆ การหาสำเนารายการโทรทัศน์ของแต่ละสมัยมาฉายให้ครอบครัวนี้ดูทางทีวีตลอดช่วงรายการทั้ง 3 ตอน การตกแต่งบ้านให้เข้ากับแต่ละยุคซึ่งก็เป็นงานขนานใหญ่ อย่างในช่วงยุค70s ที่บ้านในอังกฤษส่วนใหญ่ยังไม่มีเครื่องทำความร้อนแบบท่อ ไม่มีห้องแบบห้องชุด (พวกห้องนอนใหญ่ที่มีห้องน้ำในตัว) หรือครัวกว้างๆ ก็ต้องจัดการปิดระบบทำความร้อนทั้งบ้าน กั้นห้องครัวให้เล็กลง และกั้นประตูห้องน้ำในห้องนอนใหญ่ของพ่อแม่ ไหนจะ wall pares ทั้งบ้านอีก

เป็นรายการที่ดีครับ ได้เรียนรู้ประวัติศาสตร์ด้านเทคโนโลยีภายในบ้าน ผลกระทบต่อครอบครัวจากการเข้ามาของเทคโนโลยีในแต่ละยุคสมัย ในเห็นเครื่องใช้ไฟฟ้าแนว retro ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน หลายๆอย่างที่เป็นแง่ความรู้ ก้เอามาใช้เทียบเคียงกับสังคมไทยได้โดยตรง และดุแล้วก็นึกถึงสิ่งที่ผ่านมาในชีวิตเราเมื่อครั้งก่อน อย่างในตอนของยุค90s นี่โดนใจอย่างแรง การมาถึงของโทรทัศน์ผ่านดาวเทียม เพจเจอร์ และโทรศัพท์มือถือ ที่สร้างความตื่นตาตื่นใจ คอมพิวเตอร์ที่ราคาถูกลงและมีใช้กันแทบทุกบ้าน การมาถึงของอินเตอร์เน็ต การเริ่มต้น text massage และเครื่องเล่น mp3 ในช่วงตอนปลายของยุค เหมือนชีวิตของพวกเราทุกคนเป๊ะเลยนะ

อันนี้ก็ link ของรายการนี้ครับ เป็นเว็บไซต์ของทาง BBC

www.bbc.co.uk/electricdreams/about.shtml

และมีคลิปรายการนี้ให้ดูด้วยเช่นกันใน Youtube ไป search หากันเองนะครับ

เกือบลืม มี time-tunnel อันเป็นหนึ่งในลุกเล่นของเว็บไซต์ให้เข้าไปดูประวัติศาสตร์พร้อมกับเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของเทคโนโลยีในแตละยุคสมัย พร้อมส่วนแสดงความคิดเห้น มี wall paper ให้ดหลดกันด้วย

เหตุผลที่ผมชอบ น้าเน็ก มากกว่าดาราไทยคนไหน

ก่อนที่จะอ่านต่อ ก็ต้องขออภัยด้วยครับ ที่ถ้อยคำต่อจากนี้จะดูออกแนว fanboy หรืออกแนวอารมณืส่วนตัว และอาจจะทำให้แฟนคลับของ “นักพูดขวัญใจวัยรุ่น” คนหนึ่ง อยากจะเอารองเท้าหรือก้อนหินเขวี้ยงใส่ผมก็ตาม

หลายคนอาจจะไม่ชอบคำพูดของเขา อาจจะมองว่าแต่งตัวและทำผมดูบ้าบอ แต่จุดที่ทำให้ผมชอบเขาคือ

1.ไม่ดูถูกศาสตร์หรือองค์ความรู้ของผู้อื่น
ใน the naked show ชุดแรก มีอยู่จุดหนึ่งที่เขาเล่าว่าได้ไปลองหัดทำโยคะฟรี และเขาสงสัยตรงที่ว่าทำไมคนสอนต้องบอกให้ หายใจเข้า หายใจออก ด้วย บอกท่าเฉยๆแบบแอโรบิคไม่ได้หรือ คนสอนก็ตอบกลับมาว่า
“คนเราเดี๋ยวนี้หายใจกันผิดวิธี ตามหลักแล้วต้องมีการกำหนดลมหายใจ”
น้าเน็กคิดในใจ “ทำไม กรูหายใจผิดตรงไหนฟระ เกิดมากรูไม่เคยหายใจทางตรูดเลย”
แต่เขาก็สัมทับก่อนเล่าต่อว่า “โอเคครับ มันเป็นศาสตร์ของเขา อย่าทำตัวปิดกั้น”

อีกช่วงหนึ่งในทอล์คโชว์ชุดเดียวกัน เขาเล่าเรื่องตอนสมัยเข้ามาทำงาน grammy ใหม่ๆ แล้วต้องเช่าพื้นที่ปั๊มน้ำมันแถวนั้นเพื่อเปิดล้างรถกับขายอาหารตามสั่ง เขาก็เล่าเรื่องที่มีรถซิ่งโหลดต่ำเข้ามาใช้บริการ ให้นึกถึงรถประเภท “ใส่ชุดแต่งรอบคัน ดังแต่ท่อ ล้อไม่วิ่ง” หรือ “เก่าขนาดนี้ เอาไปปลูกสระแหน่เถอะ ยังจะแต่งซิ่งอีก” เอาไว้นะครับ
“มีรถโต้โยต้าแปะยิ้มคันหนึ่งขับเข้ามา แต่งซิ่งวัยรุ่นมากๆ..เปิดเครื่องเสียงดังลั่นเหมือนรถขายเทป บ้านมันต้องหูหนวกแน่ๆ ด้านท้ายมีไอ้เงิบๆอันหนึ่ง เขาเรียกสปอยเลอร์ ไม่รู้จะแปะไว้ทำหอกอะไร ไม่ได้ช่วยให้รถเร็วขึ้นเลย ดูไกลๆเหมือนรถที่เข็นขายผลไม้ด้วยซ้ำ…รถก็โคตรเก่า โหลดล้อแบะๆ ให้มันขับยาก ข้อดีอย่างเดียวคือ ช่วยย่อย” แล้วก้ทำท่านั่งขยอกเขย่าตัวไปเพื่อประกอบการเล่า
แต่เขาก็ยังสัมทับก่อนเล่าต่อว่า “โอเค ลูกค้าคือพระเจ้า แม้หมั่นไส้ เราไม่ว่า”

2.ถ้าคุณเจอในสถานการณ์เดียวกับที่น้าเน็กเจอ เชื่อเถอะ ก็คงรู้สึกอย่างเดียวกัน
ในทอล์คโชว์ชุดเดียวกันนั้น เจาได้พูดถึงกลุ่มคนที่เขาเรียกว่า “มนุษย์เด็ปชีวิต” ที่เล่าถึงบรรดาคนที่เข้ามาในชีวิตเขาในลักษณะ กวนteen จนถึงแนวหลอกลวงที่เข้าขั้นต้มตุ๋นฉ้อโกง ให้ลองที่หาทอล์คโชว์ของเขาหรือนักสือที่เล่าการแสดงทอล์คโชว์ชุดนี้ของเขามาอ่าน แล้วคุณจะเข้าใจ เป็นผมถ้าเจอแบบนั้น ก็อารมณ์เสียเช่นกัน
และในทอล์คโชว์ชุดที่ 2 ที่ชื่อ เล่นกับน้า น้าเลียปาก อยู่ๆก้มีเสียงเด็กขัดจังหวะการแสดงโดยที่พ่อแม่ไม่คิดจะควบคุม กับ มีคนคุยโทรศัพท์มือถือเสียงดังขณะเขาทำการแสดง แล้วเขาก็ทำการระบายกับต้นไม้ประกอบฉาก จนสร้างความขำแก่คนดู
ผมเชื่อว่า เวลาคุณพูดอะไรด้วยความตั้งใจให้คนหมู่มากฟัง แล้วมีคนทำพฤติกรรมที่เป็นการรบกวนแทรกการพูดนั้นขึ้นมา โดยเป็นพฤติกรรมที่คนคนนั้นสามารถควบคุมหรือเลี่ยงได้ คุณคงต้องอารมณ์เสียแน่ๆ
เอาเด็กมาดูการแสดง ก็รู้จักดูแลหน่อย ถ้างั้นก็ไม่ต้องพามา แล้วโทรศัพท์มือถือเนี่ย มันใช่ของที่ควรเอามาใช้พูดคุยกันเมื่อชมการแสดงเหรอครับ เขายิ่งรณรงค์กันด้วย

3.แซวเรื่องผู้หญิงอย่างพองาม คนที่เอามาแซวเอามาค่อนแคะก็เป็นคนที่สมควรโดนแซว

คนที่สมควรคนนั้นคือ ป้าเบียบ ในทอล์คโชว์ชุดที่2 ตอนที่เล่าเรื่องจากภาพคำเตือนหลังซองบุหรี่ ป้าเบียบ หนึ่งในคนที่ผมว่า ประเทศไทยและโลกนี้ ไม่จำเป็นต้องมีผู้หญิงคนนี้เลยแม้แต่น้อย สมควรโดนน้าเน็กแขวะแล้ว
ตอนที่แซวน้องบอลลูนกับตั๊ก บงกชในช่วงต้นของทอล์คโชว์ชุดแรก ก็ไม่ได้รุนแรงอะไรมากมาย และแซวทีเดียวก็หยุด ไม่ลากยาวต่อ
กับตอนที่แซวพวกผู้หญิงเที่ยวกลางคืน ก็แซวอย่างพองาม ไม่พูดเหมือนกับว่าเห็นผู้หญิงเป็นของเล่น

4.คำที่น้าเน็กพูด มันเป็นคำที่เราพูดเราได้ยินกันอยู่ทุกวัน
สำหรับใครที่คิดว่า อะไรกัน น้าเน็กพูดอย่างงี้ได้ไง หยาบคาย แต่เท่าที่ผมฟังดูแล้ว คำพูดที่น้าเน็กเขาพูดทุกคำนั้น ล้วนแล้วแต่เป็นคำที่เราใช้กันอยู่และได้ยินทุกวัน ในทุกที่ ในที่ทำงานของพวกคุณ ในสถานศึกษา ตามร้านค้า คนแถวบ้าน วินมอเตอร์ไซต์หน้าปากซอย แม้แต่ในละครหลังข่าวหรือหนังไทย ซึ่งผมว่าหนังไทยน่ะ หยาบคายยิ่งกว่าอีก ไม่รู้ว่าคนที่พูดว่าน้าเน็กนี่ เขาเป็นคนดี 100% หรือไง ผมว่าไม่หรอก

5.ทำ one stand up comedy ได้ โดยไม่ต้องเอาเรื่องการเมืองมาเกี่ยว
ก็มีแค่ในทอล์คโชว์ชุดที่2 ที่พูดเรื่อง CTX แต่ก็พูดแบบขำๆ ไม่ใช่พูดแบบด่า และก็รีบพูดสั้นๆ ในช่วงที่เล่าเรื่องภาพคำเตือนซองบุหรี่

6.ไม่มีข่าวเสียหายเรื่องผู้หญิง หรือเรื่องใดๆเลยแม้แต่น้อย

7.แม้จะมีทอล์คโชว์แค่ 3 ชุด แต่มีรายการทีวีในฐานะพิธีกรประจำอยู่หลายรายการในหลายช่อง ดีเจก็เป็น ส่วนที่เขาไม่เล่นหนังเล่นละครนั้น เขาก็ออกมายอมรับว่าเป็นเพราะเขาเล่นแข็งไม่เหมาะกับด้านนี้ ไม่ใช่ไม่รับงานพวกนี้เพราะหยิ่งยะโสเรื่องมากใดๆทั้งสิ้น แต่เขาก็เคยผ่านงานด้านนี้มาแล้วในฐานะนักแสดง เลยรู้ว่าเขาไม่เหมาะกับงานด้านนี้

8.เติบโตมาในตระกูลผู้ดี ตอนเขาออกมาเล่าเรื่องครอบครัวเขาผ่านรายการรายการหนึ่ง เท่าที่ผมจับใจความดูพ่อแม่เขาก็เลี้ยงเขามาดีมากๆ ทั้งในเรื่องวัตถุและการอบรมสั่งสอน เสียใจที่แทนเขาจริงๆที่เขาต้องมาเสียพ่อไปเมื่อราวๆ 2 ปีที่แล้วจากอาการเส้นเลือดฟอยในสมองแตก
แถมน้าเน็กยังไม่เอาเงินไปลงทุนทำธุรกิจแบบเละเทะจนเจ๊ง เหมือนกับเขารู้จักวางแผนการใช้เงิน


ในขณะที่ “นักทอล์คโชว์ขวัญใจวัยรุ่น” อีกคนที่อายุอานามเท่าๆกับน้าเน็ก ที่หลายคนคลั่งไคล้กันมาก ใครไปตั้งกระทู้ต่อว่าหรือวิจารณ์คนคนนี้ เป็นโดนด่าเละทุกราย ออกทอล์คโชว์มามากว่าน้าเน็กตั้ง 4 ครั้ง ยอดขาย VCD บันทึกการแสดงสดและผลงานหนังสือของเขานั้นก็คงจะเยอะมากๆ ผมว่า “นักทอล์คโชว์ขวัญใจวัยรุ่น” คนนี้ต่างหาก ที่มีข้อเสียและจุดติงที่ร้ายแรงและมากกว่าน้าเน็กหลายเท่า ด้วยเหตุผลที่ว่า

1.พูดจาถึงศาสตร์และองค์ความรู้ในด้านอื่นๆที่ตัวเองไม่ชอบ

และเป็นการพูดจาที่เข้าขั้นดูถูกแบบไม่ให้เกียรติ ไม่ใช่แซว ในทอล์คโชว์ชุดล่าสุดที่ผมดูแบบผ่านๆตอนผ่านร้านขาย VCD/DVD ในห้างฯแห่งหนึ่งในขอนแก่น นายคนนี้ก็พูดจาดูถูกการเรียนลูกเสือ การเรียนรด. การเรียนคณิตศาสตร์ อย่างไม่ให้เกียรติมากๆ
ผมเองก็ไม่ชอบเรียนคณิตศาสตร์หรอกครับ ตอนเรียนคณิตศาสตร์ตอนมัธยมปลายก็ติด 0 หลายที แต่ผมเชื่อว่า ถ้าอยากก้าวหน้าในชีวิต ก็จำเป็นต้องเรียนสิ่งเหล่านี้ไปดีกว่า แค่ผ่านเกณฑ์ก็ยังดี พ่อผมเป็นครูสอนวิชาคณิตศาสตร์ระดับอุดมศึกษา เคยมีนักศึกษาที่พ่อผมสอนพูดว่า เราต้องเรียนของพวกนี้ทำไม ตอนไปเดินตลาดก็ไม่เห็นต้องไปคำนวณสมการอะไรเลย พ่อผมตอบด้วยคำพูดแบบ มีดโกนอาบน้ำผึ้ง กลับไปว่า
“ถ้าเธอจะใช้ชีวิตแค่เดินตลาด ก็ไม่จำเป็นต้องเรียนของพวกนี้หรอก”

2.ยังไม่พอ ชอบไปดูถูกสิ่งที่คนบางกลุ่มเขานิยมชมชอบซะอีก

ไม่ใช่ในลักษณะแซว แต่มาในลักษณะด่า เหมือนกับคนพวกนั้นไปเอาอะไรขว้างใส่ศีรษะของนักพูดคนนี้ซะงั้น เขาดูถูกแหลกเลยครับ ทั้งพวกแก๊งค์ฮาเลย์ พวกชอบรถซิ่งโหลดต่ำ พวกชอบแต่งตัวฮิปฮอป พวกคนรวยที่ชอบทำบ้านแบบปล่องไฟ ผมเองก็ไม่ได้ชอบหรือคลั่งไคล้สิ่งเหล่านี้หรอกครับ แต่ผมว่ามันเป็นสิทธิของเขาครับ ตราบใดที่คนพวกนั้นไม่ได้เอาเงินเราไปทำ ไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้ใคร ไม่ได้มาเต้นฮิปฮอปหรือซิ่งรถหน้าบ้านเรา ก็ช่างเขาเถอะครับ พวกชอบแต่งรถยนต์และกลุ่มคนชอบฮาเลย์เขาก็รวมตัวเพื่อทำประโยชน์แก่สังคมออกบ่อย ส่วนพวกบ้านคนรวยที่ชอบทำเตาผิงในบ้าน ก็เรื่องของเขาสิครับ ผมเองก็ชอบบ้านแบบนี้
แต่แปลก ทีนักพูดขวัญใจวัยรุ่นคนนี้ ไม่เคยพูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องประหยัดน้ำมันหรือด่าแซวพวกขับรถSUVยกสูงที่แต่งแบบไร้สาระ ก็แหงหล่ะครับ นายนักพูดคนนี้ เป็นเจ้าของรถ SUV เครื่อง V8 ถึง3คัน เป็นรุ่นที่ค่อนข้างนิยมในไทยพอสมควร และรถเหล่านี้มีอัตราการกินน้ำมันที่มหาศาล แหงหล่ะ ขืนพูดก็เข้าตัวเองสิ
ดูที่น้าเน็กพูดถึงพวกรถซิ่งโหลดต่ำสิ เขายังพูดได้สุภาพกว่าที่ นักพูดคนนี้พูดไว้ในทอล์คโชว์ชุดที่5 ของเขาเยอะ

ถ้ามีคนมาพูดดูถูกพูดว่าเกมเก่าในลักษณะเดียวกันนี่ ผมว่าพวกคุณก็ต้องไม่ชอบเหมือนกันหล่ะ

3.ชอบมีข่าวนุ่นนี่ออกแนวแง่ลบกับผู้หญิงในวงการบันเทิงตั้งหลายคน หนึ่งในนั้นก็เป็น อดีตนางงามที่พูดถึงชื่อเธอ จะต้องนึกถึงเครื่องใช้ไฟฟ้าญี่ปุ่นยี่ห้อหนึ่ง ซึ่งเธอเองก็เคยเป็นพรีเซ็นเตอร์ด้วย แม่ผมเองยังไม่ชอบนักพูดคนนี้ในจุดนี้เลยครับ เหมือนเขาทำเพื่อประชดชีวิตยังไงยังงั้น

4.พูดถึงผู้หญิงในเชิงค่อนข้างจะดูถูกหรือแซวจนเกินงาม โดยเฉพาะในแนวเรื่องเพศและรูปลักษณ์(โดยเฉพาะหน้าอก) ดารานักร้องหญิงหลายคนก็โดน กับคำพูดในเชิง sexual harasment นักเทนนิสชาวไทยอย่างภารดรยังไม่เว้น

5.เล่นเรื่องการเมืองจนเกินไป ในลักษณะชวนให้เกิดประเด็นแตกแยก ยิ่งในชุดล่าสุดนี่ ชัดเจนมากๆ เรื่องการเมืองผว่าให้เป็นหน้าที่ของช่องข่าวเถอะครับ

ตอนที่ผมได้ฟังเขาพูดเกี่ยวกับรถไฟลอยฟ้าในทอล์คโชว์ชุดที่5นั้น ซึ่งสมัยนั้นรถไฟลอยฟ้ายังเป็นของใหม่อยู่ ผมไม่รู้ว่าเขาทำแบบที่เขาเล่าจริงหรือเปล่า แต่ถ้าทำ ถือว่าแย่มากๆ สถานที่เขาก็มีกฎระเบียบกำหนดไว้เพื่อความปลอดภัยและความสะดวกของส่วนรวม แถมยังมีคำพูดการแสดงที่เหมือนกับเป็นการดูถูกคนอีสานอีก แถมในทอล์คโชว์ชุด6 เขาก็เอาคำว่า เสี่ยว มาใช้ในความหมายที่ผิดด้วย
ตอนที่เขาเล่าเรื่องครอบครัวเขา โดยเฉพาะแม่ ที่วนเวียนอยู่แต่กับวงไพ่และหวย แหม มันช่างเป็นสังคมที่น่าให้ลูกหลานเข้าไปสัมผัสและเติบโตซะเหลือเกินนะครับ ในขณะที่น้าเน็กเองเขาไม่เล่าเรื่องพวกนี้เลย ตอนที่เขาเล่าเรื่องครอบครัวเขาก็ไม่มีเรื่องพวกนี้เข้ามาเกี่ยวข้องด้วย
ถึงแม้จะมีทอล์คโชว์เยอะกว่า และเป็นที่นิยมมากกว่า แต่ดูผลงานอย่างอื่นสิ แทบไม่มี ไม่มีงานพิธีกร หนังสือที่เขียนก็ไม่ได้ best-selling อะไรมากนัก (และก็คงแซงหน้าหนังสือน้าเน็กไม่เท่าไหร่) ทำธุรกิจอะไรก็เจ๊งเพราะขาดความชำนาญ ตอนนี้นักพูดคนนี้แทบไม่ได้โผล่มาบนจอทีวีเลย แม้จะมีหนังเล่นในบทเด่นๆมากกว่าน้าเน็กก็ตามเมื่อ 3-4ปีที่แล้ว

ผมองก็ยอมรับว่า โอเค คุณเก่งในเรื่องงานที่คุณถนัด หนังเรื่องที่เกี่ยวกับรถเมล์ที่คุณเล่นก็ดูดี (ดีตรงที่มีเนื้อหาเสียดสีแดกดันพวกเล่นสงกรานต์บางจำพวก) นักพูดคนนี้ก็เคยทำงานร่วมกับน้าเน็กและมีส่วนผลักดันให้ the naked show เกิดขึ้นได้ แต่ก็ยังรู้สึกเสียดายเงินที่ซื้อ VCD ของนักพูดคนนี้มาดูเมื่อมาคิดย้อนหลัง (แต่อย่างน้อยก็ซื้อแผ่นแท้นะครับ)

ผมว่าผมให้หลานๆน้องๆผม ดูทอล์คโชว์ของน้าเน็ก ยังดีกว่าอีกครับ แม้น้าเน็กจะดู hardcore ในบางจุด แต่ใครที่จะไปดูทอล์คโชว์น้าเขา ก็น่าจะรู้นี่หน่าว่าจะออกมาในแนวไหน ผมเองก็ไม่ได้เก่งกาจอะไร ไม่ได้อยู่ในวงการบันเทิงหรือวงการนักพูด ให้ไปทำการแสดงหรือเขียนหนังสือแบบน้าเน็กหรือนักพูดคนนั้นก็คงทำไม่ได้เพราะผมไม่ได้เรียนด้านนี้ แต่ก็เป็นสิทธ์พื้นฐานในการวิจารณ์อย่างมีขอบเขต ถ้าจะบอกว่า แล้วผมทำได้แบบนักพูดคนนั้นหรือเปล่าหล่ะ…คุณครับ ไม่จำเป็นต้องทำอาหารเป็นหรือเรียนคหกรรม ก็บอกได้ว่าอาหรจานนี้อร่อยหรือไม่อร่อยใช่มั๊ยครับ ถ้าจะเอาเกณฑ์แค่ว่า ทำได้อย่างเขาหรือเปล่าถึงไปวิจารณ์เขาแบบนั้นน่ะ งั้นต่อไปพวกเราก็อย่าวิจารณ์เรื่องการเมืองนะครับ รวมถึงวิจารณ์บริษัทผลิตเครื่องเกมหรือตัวเกมด้วย

และก็อย่างว่า ต่างคนก็ต่างชอบ ผมชอบน้าเน็ก พวกวัยรุ่นยุคใหม่ก็ชอบนักพูดคนนั้น นาย A ชอบ Nintendo นาย B ชอบ SEGA ขนาดคนในครอบครัวเดียวกันยังชอบกันคนละอย่างกันเลย แต่ดูเหมือนว่าเดี๋ยวนี้ การวิจารณ์อย่างมีวิจารณญาณและขอบเขตความพอดีนั้น ดูท่าจะเลื่อนหายไปจากนักท่องเน็ตหลายคนเสียแล้ว

เหมือนกับพวกแฟนบ่อยของค่ายเกมหรือระบบปฎิบัติการณ์ของเครื่องคอมพิวเตอร์ ที่ชอบวิพากย์วิจารณ์ค่ายคุ่แข่งอย่างไม่ลืมหูลืมตาและไม่มีขอบเขต รวมถึงไม่มีมารยาท ราวกับว่าค่ายที่ตัวเองเชียร์อยุ่จะมอบเครื่องเกมหรือซอร์ฟแวร์ให้ฟรีๆอย่างงั้นแหล่ะ

ปล.ผมเคยเจอน้าเน็กตัวจริงๆมาแล้ว 2 ครั้ง ครั้งแรกในงานวัดดวงสัญจรที่ Isuzu ร้อยเอ็ด เมื่อปี 2005ได้ถ่ายรูปกับขอลายเซ็นต์ด้วย ครั้งที่ 2 ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น เมื่อปี 2006 เขามาเหมือนกับมาโชว์ตัวเพื่อโปรโมททอล์คโชว์ชุดที่3กับมีเล่นเกมวัดดวงเล็กๆ แล้วเก็บเอาภาพไปทำเหมือนสกู๊ปพิเศษใส่ใน VCD บันทึกการแสดงชุดที่3 ผมยังไปร่วมเล่นเกมด้วยเลย ได้เครื่องดื่มชูกำลังมาราวๆ2โหลใส่ในกล่องกระดาษทั้งใหญ่และหนักมาก ท้ายสุดผมเอาไปขายต่อให้ร้านขายของชำแถวหอพัก น้าเน็กเขาก็เป็นกันเองกับแฟนๆ ไม่ถือตัวอะไรมากด้วยครับ

http://th.wikipedia.org/wiki/%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B9%80%E0%B8%99%E0%B9%87%E0%B8%81

Recylce ช่วยโลกได้จริงหรือ-บทความจาก nunsina.exteen

เห็นว่าน่าสนใจ และเป็นเรื่องที่เราอาจจะมองข้ามไป ขออนุญาติเอามาลงทั้งดุ้นเลยนะครับ

-------------------------------------------------------------------------------
รายการหนึ่งทาง True ที่ผมชอบดู คือ Bull Shit : Pen & Teller รายการนี้เป็นนำเสนอ เนื้อหาที่เป็นเรื่องทั่วๆไปที่มีขึ้นบนโลกใบนี้ และเป็นสิ่งที่แพร่หลายไปทั้งโลกด้วย เอามานำเสนอในอีกมุมมองหนึ่งที่ต่างออกไป ไม่ใช่นำเสนอแต่ในแง่ที่ดี (มันเป็นเรื่องปรกติที่พยายามนำเสนอแต่เรื่องดีๆอยู่แล้ว) ความยาว 25 นาที/ตอน โดยประมาณ

จากตรงนี้ไปอ่านอย่างเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่งนะครับ
อย่างเช่นองค์กรพิทักษ์สัตว์(PETA) ที่พยายามปกป้องสัตว์ที่ถูกทำการทดลองจากมนุษย์ และเป็นที่มีสมาชิกทั่วโลก กว่า 1แสนคนเลย รายการก็จะเสนอในแง่ความจริงในแนวคิดบ้าๆ (งงไหมเนี่ย) อย่างเช่นการช่วยบุกช่วยเหลือสัตว์ต่างๆจากห้องทดลอง ทำลายตึกห้องทดลองต่างๆ เพราะเห็นว่าเป็นการทารุณกรรมสัตว์ แล้วสัตว์ที่ ที่พวกนั้นช่วยเหลือออกมา พวกเขาเอาไปเลี้ยงมั้ย คำตอบก็คือ "ไม่" ก็ส่งให้เทศบาลเอาไปดูแลสัตว์ เทศบาลก็ไม่มีเงินดูแลสัตว์เพราะต้องใช้เงินต่อเดือนจำนวนมากเป็นค่าอาหาร ก็แบกรับค่าใช้จ่ายจากสัตว์ที่พวกนี้โยนมาให้ไม่ไหว เลยต้องฉีดยาให้สัตว์พวกนี้ตายเดือนละเป็นร้อยตัว แล้วเจ้าพวกองค์กรพิทักษ์สัตว์นี้ก็มาประท้วงเทศบาลต่อ หาว่าฆ่าสัตว์ที่ไม่มีความผิดอีก(แล้วทำไมพวกนายไม่เอาเลี้ยงล่ะ)
สำนักงานใหญ่องค์กรพิทักษ์สัตว์นี้ ทั้งที่เป็นองค์กรประเภทNGO(ไม่แสวงหากำไร) แต่เป็นตึกมูลค่า ร้อยล้านดอลล่า ตั้งอยู่ริมน้ำที่สวยงาม(เอ...เอาเงินที่ไหนมาสร้างนะ) และที่ผมฮาสุดๆเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้หญิงที่มีตำแหน่งใหญ่ที่สุดในองค์กร ก็ป่วยเป็นโรคร้ายอย่างหนึ่งที่ ต้องใช้ยารักษาที่สร้างมาจากห้องทดลองที่ค้นคว้าจากห้องทดลองที่ทดลองจากสัตว์ที่พวกเขาพิทักษ์นั่นแหล่ะ แล้วรู้ไหมว่า พอมีคนถามเกี่ยวกับเรื่องนี้ ผู้นำคนนี้ก็ตอบออกมาแนวๆว่า "ฉันต้องรักษาชีวิตของฉันเพื่อจะได้มาช่วยสัตว์ที่น่าสงสาร เหล่านั้นไง" ..............
ออกนอกเรื่องไปไกลมาก...... กลับมาๆ เรื่องRecycle ตอนหนึ่งรายการ Bull Shit นี้ก็นำเสนอเกี่ยวกับเรื่อง Recycle ผมไม่ได้อัดไว้ ไม่ได้ดูซ้ำ และไม่ได้จด เนื้อหาจึงอาจจะไม่ละเอียดนักเรื่องตัวเลข เพราะมาจากการจำในการดูครั้งเดียวเท่านั้น -*-....
ประมาณ ปี1970กว่าๆ USA ได้กำหนด สิ่งต้องทำเป็นวาระแห่งชาติ(จำภาษาอังกฤษไม่ได้) หนึ่งในเรื่องนั้นคือ "Recycle" โดยผู้กำหนดแนวคิดในตอนนั้นชื่อ Jay Winston Potter.......
ของหลักๆที่เรา Recycle มีอะไรมั่ง ก็กระดาษ ขวดพลาสติก กระป๋องอลูมิเนี่ยม ใช่ไหมครับ อาจจะมีมากกว่านี้ แต่นี่คือพวกหลักๆ แต่เชื่อไหมว่าค่าใช้จ่ายในกระบวนการ Recycle กระดาษกับพลาสติก กลับแพงกว่าผลิตใหม่ เกือบ 3เท่าแถมยังได้คุณภาพไม่ดี โดยเฉพาะ พลาสติกที่รีไซเคิลแล้วเอามาทำใหม่ก็เอาทำได้แต่ของคุณภาพไม่ดีของที่ไม่ค่อยมีคนใช้ กระดาษก็เห็นๆกันอยู่ หนังสือพิมพ์นั่นไง หรือหนังสือการ์ตูนรายสัปดาห์ของ Japan เล่มละ 2-300 บาท นั่นไงว่าคุณภาพมันดีขนยาดไหน....... ส่วนกระป๋องน้ำต่างๆที่สามารถเอามา Recycle ได้นั้น ค่าใช้จ่ายในการ Recycle ถูกกว่าผลิตใหม่ราวๆ40%เท่านั้น
เรามาลองนึกดูถึงข้อดีที่เราได้จากการ Recycle กันบ้าง

Good Enviroment - คนเรามักคิดว่า การ Recycle ดีต่อสิ่งแวดล้อม ขยะไม่ไปทำลายสภาพแวดล้อมตามธรรมชาติ แต่จริงๆแล้ว การเผาทำลายขยะ ก็เกิดอากาศเสียจากการเผา หรือการ Recycleสิ่งของต่างๆ ก็ต้องแยกของที่ใช้ไม้ได้เช่นพวกหมึกจากกระดาษ สารเคมีต่างๆ ออกจากสิ่งที่นำมาใช้ใหม่ได้ แล้วของที่ไม่ต้องการเหล่านั้นมันหายไปไหนล่ะ ..... เนื่องจากมันเป็นขยะเคมีที่มันอันตรายมากก็ต้องจ้างๆพวกบริษัทที่รับจำกัดพวกนี้ ไปแอบฝังตามที่ต่างๆที่เราไม่มีวันรู้อีกต่างหาก(สิ่งที่เอามาสร้างบ้าน สร้างถนนที่เราอยู่นี้ ก็อาจจะมีการปนเปื้อนสารเหล่านี้อยู่ก็ได้ ตามที่มีสารคดี การฟ้องการทิ้งสารเคมีอันตรายอย่างผิดกฏหมายทั่วๆไป .........
) ถ้าไม่เผาไม่ Recycle จะให้ทำยังไง อ้อขุดหลุมฝัง มันก็ไปเป็นการทำลาย สิ่งแวดล้อมไม่ใช่หรือ แถมยังส่งกลิ่นเหม็น สร้างความเดือดร้อนให้ เรื่องนี้ ผมขอโยงไปหัวข้อ Save Enegy ครับ

Save Enegy - Recycle มันประหยัดพลังงานยังไง เอ๊ะ ถ้าลองคิดดูดีๆ ก็จะนึกได้ว่ามัน....ต้องใช้ น้ำมันเพิ่มจากรถขนขยะปรกติ ก็ต้องเพิ่มรถขนขยะ Recycle จะกระดาษจะอะไรก็เถอะ จริงไหม..... แถม... ถ้าเผาขยะ ก็ต้องใช้เชื้อเพลิงอีก ส่วนพลังไฟฟ้าที่โรงงาน Recycleตามกระบวนการต่างๆใช้ 1เดือนนั้น ก็เพียงพอที่จะใช้ตามเมืองใหญ่ๆ ได้ตั้ง 3เดือน .....อื้ม ....... การ Recycle เป็นการประหยัดพลังงาน จริงๆ
แต่เดี๋ยวก่อนเรื่องประหยัดพลังงานยังไม่จบ เรื่องที่สืบเนื่องมาจาก "ดีต่อสิ่งแวดล้อม" การกำจัดขยะที่คนทำมาช้านานนั่นคือการขุดหลุมฝังขยะ การฝังขยะปัญหาที่ตามมาคือของเน่าหม็น เกิดก๊าซมีเทนส่งผลให้คนที่อยู่รอบๆที่ฝังทิ้งขยะ เดือดร้อนใช้ไหมครับ แต่ว่าที่ USA เขามีการทำเป็นระบบ ขุดหลุมฝัง ห่างไกลแหล่งน้ำ ทำที่เฉพาะ(ขี้เกียจอธิบาย เพราะไม่รู้ละเอียด) ส่วนก๊าซ มีเทนที่ได้จากขยะ เขาเอาไปผลิตพลังงานไฟฟ้า .... โดยในรายการอ้างว่า ..... ก๊าซมีเทนจากขยะ ปริมาณ1ปี สามารถนำไปผลิตไฟฟ้าได้ตั้ง 30ปี!!! คุณเชื่อหรือเปล่าล่ะ(ถ้าให้นึกภาพง่ายๆ ใครเคยเล่น Sim City นึกภาพโรงงานไฟฟ้าจากขยะไว้ แต่ในเกมมันเป็นการสร้างไฟฟ้าจากการเผาขยะซึ่งผมไม่ค่อยเข้าใจระบบเหมือนกัน(ใช้พลังงานจล สร้างพลังงานกลไปเกิดพลังงานกลอีกทีมั้ง) มันเลยส่งผลต่อมลภาวะในเกม .... และผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันไอ้โรงงานไฟฟ้าจากก๊าซมีเทนเนี่ยะ ส่งผลต่อมลภาวะ แค่ไหนเหมือนกัน) ส่วนที่ทิ้งขยะที่อ่อนนุช เรามีวิธีจัดการกับมันยังไงอยู่ผมก็ไม่รู้เหมือนกันใครรู้ช่วยบอกที...... ท่านผู้ว่ากทม .....

Save Tree - การดาษผลิตจากเยื่อไม้ เยื่อไม้ได้จากไม้ คนจึงเชื่อกันว่าถ้า Recycleกระดาษที่ใช้แล้วเช่นหนังสือพิมพ์ จะเป็นการช่วยรักษา ต้นไม้ ทำให้มีอากาศหายใจ...... จริงๆแล้ว เยื่อไม้จากต้นไม้ที่นำใช้ในการผลิตกระดาษนั้น ได้มาจากต้นไม้ที่เขาปลูกมาเพื่อผลิตกระดาษโดยเฉพาะทำกันเป็น Farm ต้นไม้เพราะได้คุณภาพดีกว่าจะไปเอาเยื่อต้นไม้มั่วๆมาใช้(อ้าว..) ตัวอย่างบ้านเราก็โครงการ ปลูกต้นกระดาษAA ตามคันนาบ้านเรานั่นไง..... ส่วนต้นไม้ที่หายไปจากโลกปีละหลายๆล้านต้นมาจาก คนที่ตัดเอาไปทำเฟอร์นิเจอร์ หรือถางป่าทำพืชไร่ หรือสร้างที่อยู่มากกว่า.... เพราะฉนั้น..... การ Recycleกระดาษไม่ช่วย อนุรักษ์ต้นไม้แน่นอน ....

Save Money - การใช้ของ Recycle ไม่ได้ช่วยประหยัดเงินแน่นอนอย่าลืมว่า ของที่ Recycle มักจะคุณภาพแย่กว่า และมักจะแพงกว่า และค่าจ้างที่รัฐจ่ายให้พนักงานเก็บขยะที่มาขนขยะเราไป Recycle รัฐเอาเงินมาจากไหนก็เงินภาษี จากเราๆทั้งนั้น ....... แล้วมันประหยัดเงินเราตรงไหนเนี่ยะ ส่วนเรื่องบริษัทที่ผลิตวัตถุดิบ ก่อนจะนำไปแปรรูปก็ต้องจ่ายแพงกว่าปรกติ อีก ...... แล้วมัน ประหยัดเงินตรงไหนเนี่ยะ

Create A Job - เกิดการสร้างงาน จำนวนมาก แต่คนที่ได้รับผลประโยชน์ไม่ใช่เราๆท่านๆที่สร้างขยะกันอยู่ทุกวันแน่ๆ แต่เราสร้างงาน ให้คนที่ทำหน้าที่เก็บขยะ ขับรถขนขยะ แยกขยะ และคนที่หน้าที่ในโรงงาน Recycle มีงานและมีรายได้ เพราะฉนั้นหัวข้อนี้ผมว่ามันน่าจะเป็นเรื่องดี ........ แต่เคยได้ยินกันมั่งไหมว่า คนเก็บกวาดขยะตามท้องถนน รายได้วันละเป็น พัน ฿_฿......

ฮ่า ฮ่า ฮ่า คงสังเกตุได้ไม่ยากว่า ข้อมูลในแต่ละหัวข้อมันน้อยลงเรื่อยๆ จริงๆแล้วในรายการ ได้เสนอข้อมูลที่เราเข้าใจกันผิดๆเกี่ยวกับ Recycle ไว้ 7-8 ข้อ แต่ผมดันนึก ออก 5 เองแฮะ อีกอย่างเพราะรายการ โยงเรื่องกันไปมา อย่างงงนิดๆ คือ นำเสนอข้อมูลมาเยอะๆ แล้วแยกเป็นหัวข้อทีหลังแถมยังไม่เป็นระเบียบอีกต่างหาก ซึ่งต่างจากปรกติที่ควรจะเป็นที่ นำเสนอหัวข้อมาก่อนแล้วอธิบายเนื้อหาในข้อมูลนั้น .......... นี่แหล่ะ Bull Shit : Penn & Teller รายการที่นำเสนอข้อมูลสวาระอย่างเพี้ยนๆ.... -__-....... ดังที่กล่าวมาผมเลย ต้องมานั่งประมวลข้อมูลในหัวสมอง แยกประเภทเองอีกต่างหาก...... บวกกับระยะเวลาเป็นเดือนมาแล้วทำให้ข้อมูลลางเลือนไปบ้าง แหะ....แหะ........แหะ....

หลังจากที่ทนอ่านตัวหนังสือเป็นพรืดมาจนถึงตรงนี้ คิดบ้างหรือเปล่าว่า... "ไอ้หมอนี่ต่อต้านเรื่อง Recycle แหงๆ" ผมบอกได้เลยว่า ผมไม่ได้ต่อต้านการ Recycleอย่างยิ่ง หรือ เห็นด้วยอย่างสุดกู่ ...... ไม่ว่าจะเรื่องอะไร จะภาวะโลกร้อน จะ น้ำมันแพง ประหยัดไฟฟ้า ถุงฟ้า หรืออะไรผมก็ทำ....เท่าที่พอทำได้เท่านั้นแหล่ะ แค่ปรับมันให้เข้ากับการใช้ชีวิตประจำวันของผมโดยวิถีชีวิตไม่เปลี่ยน ....... ก็เท่านั้น
อย่างรถพลังงานไฟฟ้า ที่ช่วงหลายๆปีหลัง รถยี่ห้อดังๆทั้ง หลายพยายามผลิตกันออกมา ก่อนที่จะเกิดวิกฤต Hamburger เนี่ยะ ผมไม่เห็นว่ามันจะเป็นการประหยัดพลังงานตรงไหน แค่เปลี่ยนจากการใช้น้ำมันไปเป็นพลังงานไฟฟ้าเท่านั้นเอง.... ประหยัดค่าน้ำมันตอนช่วงน้ำมันแพง อาจจะใช่.....แล้วค่าไฟฟ้า จากการชาร์จไฟฟ้าให้รถจากบ้านมันเพิ่มมาในบิลตั้งเท่าไหร่ ผมเคยดูสารคดีทาง Discovery เขาเปรียบเทียบ การค่าใช้จ่ายพลังงานน้ำมันต่อพลังไฟฟ้า ผมจำตัวเลขที่ชัดเจนไม่ได้ แต่สรุปคือถ้าเราใช้รถไฟฟ้า จ่ายค่าไฟฟ้าแพงกว่าจ่ายค่าน้ำมันแน่นอน ด้านความเร็วของรถอย่าไปพูดถึงมันแล้วกัน......... ส่วนเรื่องมันดีกว่าสิ่งแวดล้อมนั้น ......เอ่อ ..... เราผลิตกระแสไฟฟ้ามากจากอะไรมั่ง....... หลักๆใหญ่ๆก็ เขื่อนกันน้ำ โรงงานไฟฟ้าพลังนิวเคลียร์ และ โรงงานไฟฟ้าจากก๊าซธรรมชาติ(น้ำมัน แก๊ส ถ่านหิน ฯลฯ) นอกจากอันแรก ........ มันดีต่อสิ่งแวดล้อมไหมนี่......

ขอบคุณถ้ายังมีคนทนอ่านมาจนถึงตรงนี้ ข้อมูล 95% นั้นมาจากรายการ Bull Shit : Penn & Teller ซึ่งเป็นรายการของทาง USA ข้อมูลทั้งหมดมาจากการวิจัยของทาง USA ล้วนๆ เพราะฉนั้น อาจจะใช้กับเมืองไทยเราไม่ได้เลยก็ได้ -___________- เขียนมาทำไมตั้งยาว................. นั่นสินะ ....... เอาเป็นว่าอ่านเล่นๆเพลินแล้วกัน (^_^)b(อีก5%มาจากความรู้ทั่วไปในสมองอันกระจ๊อยร๊อย ของผม)
แถมข้อมูลเล็กน้อย .....USA ผลิตขยะ ปีละ 220 ตัน ........ หลุมฝังขยะ กว้าง 35x35ไมล์ ลึกเท่าไหร่จำไม่ได้ แต่เพียงพอจะ ใช้ฝังขยะให้ USA ได้ 1000 ปี ..... เอ่อ...ไม่รวมขยะ อิเล๊คโทรนิคมั้ง .......

-----------------------------------------------------------------------------------

ความเห้นส่วนตัวของผม : ผมเองก็ดูรายการนี้ทางช่อง True X-Zyte เช่นกัน เรื่องนี้ผมไม่ได้ดู แต่ผมค่อนข้างที่จะเห็นด้วยครับ ว่าการ recycle อาจจะไม่ใช่ทางออกที่ดีนักในการจัดการกับขยะทุกประเภท และเผลอๆก่อมลพิษและใช้ค่าใช้จ่ายมากกว่าการผลิตใหม่เสียอีก รวมถึงคุณภาพของวัสดุที่ผลิตจากการ recycle ก็แย่ลงอีก มันเคยเกิดขึ้นแล้วกับรถยนต์ Mercedes-Benz รหัสตัวถัง W-124 (ก็เจ้า E-class โลงจำปานั่นแหล่ะ) ที่มีปัญหาว่าสายไฟของระบบต่างๆไม่ทนเท่าที่ควรเพราะใช้วัสดุrecycle

กับเรื่องที่ผู้เขียนบทความพูดถึงเรื่อง รถยนต์ไฟฟ้า อาจจะไม่ได้ช่วยโลกอย่างที่คิด ผมก้เห้นด้วย และผมก็คิดแบบนี้ก่อนจะมาเจอบทความนี้ซะอีก เพราะโอเค ตัวรถใช้ไฟฟ้าขับเคลื่อน แต่ไฟฟ้าที่ใช้ชาร์จหล่ะ ก็มาจากการเผาถ่านหินหรือเชื้อเพลิงปิโตรเลียมประเภทอื่นอยู่ดี แล้วชิ้นส่วนจำพวก แบ็ตเตอรี่ในรถยนต์ไฟฟ้า อันเป็นแหล่งพลังงานขับเคลื่อนหลักนั้น มันก็ต้องมีการเสื่อมสภาพ กลายเป็นขยะอันตรายอีก (ต่อให้เป้นแบ็ตเตอรรี่ Li-on ก็เถอะ) ค่าใช้จ่ายในการเปลี่ยนมันก็สูงใช่เล่น รวมถึงค่าใช้จ่ายต่างๆที่จะตามมาอีก และอีกนานครับ กว่ารถยนต์ที่ใช้ไฟฟ้าแบบเพียวๆจะมีศักยภาพเทียบเท่ารถยนต์ใช้น้ำมันในทุกๆด้าน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง รถทื่ต้องใช้กำลังอย่างรถบรรทุก

ดูเหมือนว่าบางครั้ง สิ่งที่ดูดีดูเริศและน่าเชื่อถือ เป้นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม เป้นสิ่งที่ดูเหมือนว่าทำเพราะความหวังดี อาจจะไม่ดีอย่างที่คิดก็ได้ และผมว่าแค่เราไม่ใช้มันอย่างฟุ่มเฟือยจนเกินไป เท่านี้ก็ช่วยดลกได้มากแล้วครับ